دوربین مداربسته تحت شبکه چیست و چه تفاوتی با سیستم آنالوگ دارد؟

در این مقاله بررسی می کنیم دوربین مداربسته تحت شبکه چیست و چه تفاوتی با سیستم آنالوگ دارد. علاوه بر این، به زبان ساده توضیح می دهیم دوربین IP چگونه کار می کند، چه مزایا و محدودیت هایی دارد و در چه پروژه هایی نسبت به سیستم دوربین آنالوگ انتخاب بهتری است تا بتوانید تصمیم فنی دقیق تری بگیرید.

دوربین مداربسته تحت شبکه چیست؟

دوربین مداربسته تحت شبکه یا دوربین IP نسلی جدید از سیستم های نظارت تصویری است که تصویر را به صورت دیجیتال تولید و روی بستر شبکه منتقل می کند. به طور کلی در این ساختار، هر دوربین مانند یک نود شبکه با آدرس IP مستقل شناخته می شود و از طریق سوییچ به NVR یا سرور مرکزی متصل می گردد.

در این سیستم، بر خلاف دوربین آنالوگ، تبدیل تصویر در همان دوربین انجام می شود و داده ها به شکل بسته های دیجیتال از طریق کابل شبکه، لینک وای فای یا حتی فیبر نوری جابه جا می شوند. بنابراین، امکان استفاده از زیرساخت شبکه سازمان، مسیریابی ترافیک، مدیریت پهنای باند و دسترسی از راه دور بسیار استانداردتر و انعطاف پذیرتر خواهد بود.

از سوی دیگر، بسیاری از دوربین های مداربسته تحت شبکه به صورت پیش فرض از تغذیه PoE پشتیبانی می کنند. به همین دلیل، با یک کابل شبکه هم داده و هم برق منتقل می شود و نیاز به آداپتور و کابل برق جداگانه در بسیاری از نقاط حذف می گردد. این موضوع کابل کشی را ساده تر و تمیزتر می کند و در پروژه های بزرگ صرفه اقتصادی قابل توجهی ایجاد می کند.

تفاوت دوربین مداربسته تحت شبکه با سیستم آنالوگ

برای پاسخ دقیق به سوال دوربین مداربسته تحت شبکه چیست و چه تفاوتی با سیستم آنالوگ دارد باید چند جنبه اصلی را جداگانه بررسی کنیم. علاوه بر این، در هر پروژه لازم است شرایط محیطی، بودجه، زیرساخت فعلی و نیاز به توسعه در آینده را کنار هم قرار دهید و سپس بین سیستم IP و آنالوگ تصمیم بگیرید.

تفاوت در کیفیت تصویر و پردازش

در سیستم دوربین آنالوگ، تصویر به صورت سیگنال آنالوگ روی کابل کواکسیال منتقل و در دستگاه DVR تبدیل به دیجیتال می شود. در مقابل، دوربین مداربسته تحت شبکه تصویر را همان ابتدا به شکل دیجیتال ایجاد و پردازش می کند. بنابراین، کنترل بهتری روی رزولوشن، نرخ فریم و تنظیمات تصویر خواهید داشت.

به طور کلی، دوربین های IP در رزولوشن های بالاتر از 2 مگاپیکسل تا چند ده مگاپیکسل در دسترس هستند. به همین دلیل، برای کاربردهایی مانند تشخیص چهره، خواندن پلاک در فاصله زیاد یا پوشش وسیع یک محوطه، سیستم IP برتری محسوسی نسبت به سیستم آنالوگ HD دارد. از سوی دیگر، فشرده سازی های جدید مانند H.265 نیز در سیستم های تحت شبکه بسیار رایج شده اند و مدیریت فضای ذخیره سازی را ساده تر می کنند.

تفاوت در کابل کشی و زیرساخت

در سیستم آنالوگ، برای هر دوربین حداقل یک کابل کواکسیال تا DVR و معمولا یک کابل برق جداگانه لازم است. این موضوع در پروژه های با تعداد بالای دوربین، حجم کابل کشی را زیاد و مدیریت آن را سخت می کند. علاوه بر این، مسیر کابل ها اغلب مجبور است مستقیم تا اتاق رک ادامه پیدا کند.

در مقابل، در سیستم دوربین مداربسته تحت شبکه از کابل شبکه، سوییچ و معماری ستاره ای یا حلقه ای استفاده می شود. بنابراین، می توان چندین دوربین را در یک نقطه به سوییچ وصل کرد و سپس تنها با یک لینک اصلی آنها را به مرکز منتقل نمود. به همین دلیل، در ساختمان های چند طبقه یا سایت های گسترده، هزینه و پیچیدگی کابل کشی IP نسبت به آنالوگ به شکل محسوسی کاهش می یابد.

از سوی دیگر، امکان استفاده از PoE در بسیاری از سوییچ ها باعث می شود دوربین و برق هر دو از طریق یک کابل شبکه تغذیه شوند. این ویژگی نه تنها نصب را سریع تر می کند، بلکه مدیریت خرابی ها و عیب یابی را نیز آسان تر می سازد؛ چون در صورت بروز مشکل می توانید از طریق نرم افزار وضعیت لینک ها و پورت ها را کنترل کنید.

تفاوت در توسعه پذیری و انعطاف سیستم

یکی از مزایای اصلی دوربین مداربسته تحت شبکه، توسعه پذیری بالا است. به طور کلی، در سیستم IP می توانید بدون تغییر جدی در کابل کشی و مرکز ضبط، دوربین های جدید را در نقاط مختلف اضافه کنید. کافی است در نزدیک ترین موقعیت یک سوییچ شبکه در اختیار داشته باشید.

در سیستم آنالوگ، هر دوربین مستقیما به DVR متصل می شود و تعداد کانال های DVR عملا سقف تعداد دوربین ها را مشخص می کند. بنابراین، در صورت نیاز به گسترش سیستم، اغلب باید دستگاه جدید تهیه کنید یا سیستم را به چند DVR مجزا تقسیم کنید که مدیریت آن سخت تر خواهد شد. از سوی دیگر، در معماری تحت شبکه می توان چندین NVR یا سرور VMS را به صورت متمرکز مدیریت کرد.

تفاوت در هوشمندسازی و مدیریت

در سال های اخیر، بیشتر قابلیت های تحلیل هوشمند تصویر روی دوربین های IP و نرم افزارهای VMS پیاده سازی شده است. تشخیص حرکت هوشمند، تشخیص نفوذ، عبور از خط، شمارش افراد، تشخیص چهره و پلاک خوانی در سیستم های تحت شبکه بسیار رایج و دقیق تر است. بنابراین، اگر به امکانات هوشمند نیاز دارید، سیستم IP انتخاب منطقی تری است.

از سوی دیگر، مدیریت کاربران، سطح دسترسی، لاگ گیری و مانیتورینگ سلامت سیستم در ساختار IP استانداردتر و مقیاس پذیرتر طراحی شده است. شما می توانید با استفاده از یک نرم افزار مرکزی، چندین سایت و صدها دوربین را در یک پنل کنترل کنید و از راه دور به صورت امن به تصاویر زنده و ضبط شده دسترسی داشته باشید.

کدام بهتر است؛ سیستم تحت شبکه یا آنالوگ؟

حال که می دانیم دوربین مداربسته تحت شبکه چیست و چه تفاوتی با سیستم آنالوگ دارد، سوال اصلی این است که در عمل کدام گزینه را انتخاب کنیم. پاسخ کوتاه این است که برای پروژه های جدید و حرفه ای، در اغلب موارد سیستم IP ترجیح داده می شود؛ اما در برخی شرایط، سیستم آنالوگ هنوز هم توجیه اقتصادی دارد.

اگر زیرساخت شبکه مناسبی در ساختمان دارید، نیاز به کیفیت تصویر بالا، توسعه پذیری در آینده و امکانات هوشمند دارید، انتخاب دوربین مداربسته تحت شبکه بهترین گزینه است. علاوه بر این، در پروژه های چند شعبه ای و سازمانی که مدیریت متمرکز اهمیت دارد، معماری IP تقریبا تنها گزینه استاندارد محسوب می شود.

در مقابل، اگر پروژه کوچک است، تعداد دوربین ها محدود است و بودجه اولیه بسیار حساس است، سیستم آنالوگ HD می تواند راهکار کوتاه مدت مناسبی باشد. با این حال، بهتر است حتی در این شرایط از همان ابتدا مسیر ارتقا به سیستم IP را در طراحی در نظر بگیرید تا در آینده دچار بن بست فنی نشوید.

به طور کلی، پیشنهاد می شود قبل از تصمیم نهایی، با یک تیم متخصص مانند مرزسازان مشورت کنید تا بر اساس نقشه فضا، ریسک های امنیتی، تجهیزات موجود و بودجه شما، بهترین ترکیب بین دوربین IP و سیستم دوربین آنالوگ طراحی شود و در نهایت یک راهکار پایدار و قابل توسعه در اختیار داشته باشید.

سوالات متداول